تحولات اجتماعی سال‌های اخیر در ایران، پدیده‌ای مقطعی یا واکنشی صرف نیست، بلکه بخشی از روند تاریخی تعامل جامعه و ساختار قدرت به شمار می‌رود؛ روندی که هر بار با افزایش فاصله میان انتظارات عمومی و نتایج تصمیم‌گیری‌های کلان، خود را در قالب‌های متفاوت نارضایتی اجتماعی نشان داده است.