به گزارش آنام فارس، جعفری در نخستین داستانک «هم‌نوا» با عنوان «دغدغه ناشنوایان» به یکی از مسائل کمتر دیده‌شده اما روزمره افراد ناشنوا پرداخته است؛ مسئله‌ای که شاید در ظاهر یک مشکل ارتباطی به نظر برسد، اما در لایه‌های عمیق‌تر می‌تواند بر احساس امنیت، آرامش و اعتمادبه‌نفس فرد اثر بگذارد.
وی اظهار کرد: وقتی یک شهروند ناشنوا برای انجام یک کار اداری با سامانه‌ای مواجه می‌شود که پاسخگویی آن صرفاً به تماس تلفنی متکی است، یا پیامک او بی‌پاسخ می‌ماند و یا در مراجعه حضوری نمی‌تواند به‌راحتی منظور خود را منتقل کند، مسئله فقط انجام نشدن یک کار اداری نیست؛ فرد ممکن است احساس کند دیده نمی‌شود و راه ارتباطی مؤثری با جامعه ندارد.
«هم‌نوا»؛ فراتر از روایت گلایه‌ها
رئیس کمیته همگانی ورزش ناشنوایان استان فارس درباره اهداف داستانک‌های «هم‌نوا» گفت: این مجموعه قرار نیست صرفاً مجموعه‌ای از گلایه‌ها باشد؛ هدف اصلی آن آگاهی‌بخشی، افزایش همدلی اجتماعی، اصلاح نگاه‌ها و توجه به حق ارتباط برابر ناشنوایان است.
جعفری افزود: زبان داستانک کمک می‌کند یک موضوع اجتماعی را از زاویه تجربه انسانی ببینیم. گاهی یک روایت کوتاه می‌تواند مخاطب را برای چند لحظه در جایگاه فردی قرار دهد که هر روز با یک مانع ارتباطی مواجه است و همین تغییر زاویه نگاه می‌تواند مقدمه‌ای برای تغییر رفتار باشد.
وی ادامه داد: هدف دیگر «هم‌نوا» ایجاد گفت‌وگویی سازنده میان جامعه ناشنوایان، دستگاه‌های اجرایی، خانواده‌ها و عموم مردم است؛ گفت‌وگویی که نتیجه آن باید به ارتباط آسان‌تر، احترام بیشتر و دسترسی عادلانه‌تر به خدمات منجر شود.
موانع ارتباطی و تأثیر آن بر آرامش روانی
این فعال اجتماعی با اشاره به ابعاد روان‌شناختی موضوع اظهار کرد: انسان زمانی احساس آرامش بیشتری دارد که بتواند نیاز، خواسته و مسئله خود را به‌درستی بیان کند و مطمئن باشد طرف مقابل او را می‌فهمد. برای فرد ناشنوا، وجود موانع ارتباطی می‌تواند این احساس امنیت را تحت تأثیر قرار دهد.
جعفری افزود: انتظار طولانی برای دریافت پاسخ، ناتوانی در استفاده از تماس تلفنی، بی‌پاسخ ماندن پیامک یا ناتوانی در برقراری ارتباط مؤثر در مراجعه حضوری می‌تواند زمینه‌ساز اضطراب، خستگی روانی، احساس نادیده گرفته شدن و کاهش اعتماد به فرایندهای اجتماعی شود.
وی تأکید کرد: البته نباید ناشنوایی را با ناتوانی روانی یا اجتماعی یکی دانست؛ بسیاری از این فشارها نه از خود ناشنوایی، بلکه از موانع ارتباطی و محیط نامتناسب ناشی می‌شود. اگر محیط ارتباطی مناسب باشد، بخش قابل توجهی از این فشارها کاهش پیدا می‌کند.
سه مانع ارتباطی؛ تلفن، پیامک و مراجعه حضوری
جعفری با اشاره به سه محور نخستین داستانک «هم‌نوا» گفت: در این داستانک سه مانع اصلی مورد توجه قرار گرفته است؛ «سد بزرگ تلفن»، «نادیده گرفتن پیامک» و «بن‌بست مراجعه حضوری».
وی خاطرنشان کرد: شاید برای یک فرد شنوا پاسخ ندادن یک تماس یا پیامک اتفاق مهمی نباشد، اما برای یک شهروند ناشنوا ممکن است همان پیامک یکی از معدود مسیرهای ارتباطی او با یک اداره باشد.
رئیس کمیته همگانی ورزش ناشنوایان استان فارس افزود: پاسخگویی مناسب می‌تواند یک پیام روانی مثبت نیز داشته باشد؛ پیامی با این مضمون که «تو دیده می‌شوی، حق داری سؤال کنی و ما برای ارتباط با تو راه پیدا می‌کنیم.»
حق ارتباط برابر؛ بخشی از دسترسی عادلانه به خدمات
جعفری در پایان گفت: جامعه‌ای که برای ارتباط با همه اعضای خود راه پیدا می‌کند، جامعه‌ای انسانی‌تر است. «هم‌نوا» تلاش کوچکی برای همین مسیر است؛ برای اینکه قبل از آنکه بخواهیم صدای ناشنوایان را بشنویم، راه ارتباط با آنها را یاد بگیریم.
وی افزود: گاهی دلیل حال خوب یک انسان فقط یک لبخند نیست؛ یک پاسخ به‌موقع، یک رفتار محترمانه و یک فرصت برابر برای ارتباط نیز می‌تواند دلیل حال خوب باشد.
انتهای پیام/
