به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی آنام فارس،صنعت سیمان که همواره به عنوان پیشرانِ پروژههای عمرانی و یکی از صنایعِ خودکفای کشور شناخته میشد، این روزها با بحرانی مواجه است که به اعتقاد کارشناسان، ریشه در «سوءمدیریتهای انرژی» دارد.
ابراهیم غلامزاده با اشاره به محدودیتهای شدید برق و گاز، وضعیت فعلی را نه یک نوسان مقطعی، بلکه یک «سقوطِ ساختاری» توصیف میکند.
غلامزاده معتقد است نگاهِ یکسویهیِ وزارت نیرو و وزارت صمت به اولویتبندیِ مصرف، بدونِ در نظر گرفتنِ هزینههایِ پنهانِ توقفِ تولید، صنعت سیمان را در شرایطی قرار داده که ماشینآلات و کورهها به دلیلِ خاموش و روشن شدنهایِ مکرر و استفاده از سوختهای غیر استاندارد (مازوت)، دچار استهلاکِ زودهنگام شدهاند.
او در این باره میگوید: ما در حالِ از دست دادنِ توانِ رقابتی خود هستیم. وقتی کوره سیمان خاموش میشود، راهاندازیِ مجدد آن نه تنها زمانبر است، بلکه هزینههای سنگینِ فنی به کارخانه تحمیل میکند؛ هزینههایی که هیچکس پاسخگوی آن نیست.
یکی از نکاتِ کلیدی در تحلیلِ غلامزاده، تاثیرِ مستقیمِ این وضعیت بر بازارِ داخلی است. وی هشدار میدهد که ادامه روند فعلی، توازنِ عرضه و تقاضا را در کشور بههم زده و راه را برای نوساناتِ قیمتی که مستقیماً جیبِ مردم و پیمانکارانِ پروژههایِ عمرانی را هدف قرار میدهد، باز کرده است.
این فعالِ صنعت سیمان معتقد است اگر تدبیرِ فوری اندیشیده نشود، دور از انتظار نیست که برای تامین نیازِ پروژههای داخلی، مجبور به وارداتِ سیمان شویم؛ سناریویی که برای کشوری با ظرفیتِ عظیم تولیدِ سیمان، یک «شکستِ استراتژیک» محسوب میشود.
انتقادِ اصلی غلامزاده به نبودِ نگاهِ راهبردی در وزارت صمت است.
به گفته او، سیاستگذاران به جایِ حلِ ریشهایِ ناترازیِ انرژی، تمامِ فشارِ خود را بر رویِ گلوگاههایِ تولیدی آوردهاند.
او تأکید میکند: این «صنعتِ استراتژیک»، برای بقا نیاز به حمایت ندارد، بلکه نیاز به این دارد که دستکم چوبِ لایِ چرخِ آن نگذارند.
