محمد ناصری‌راد در یادداشتی درباره فیلم «دو روی پاییز» به کارگردانی روناک طاهر، از نریشن‌های کم‌جان، میزانسن‌های مصنوعی، ریتم فروپاشیده و روایت ناپخته اثر می‌گوید؛ فیلمی که به‌زعم او مدعی پرداختن به رنج زنان است اما در مرز خام‌بودگی متوقف می‌شود.

مستند «درویش‌خان» ساخته خشایار طیار، با عِرق ملی و احترام به یکی از ارکان موسیقی ایرانی، تلاشی شریف اما ناکامل است. هرچند در ثبت تاریخی و ادای دین به درویش‌خان موفق عمل می‌کند، اما در پاسخ به “چرا”های بنیادین، استفاده از چهره‌های ملی، و ایجاد پیوند میان موسیقی و انقلاب مشروطه قصور دارد. ضعف‌های ساختاری چون تک‌صدایی روایت، ناهمگونی بصری و گریز از تحلیل، اثر […]