محمد ناصری‌راد در یادداشتی با عنوان «فیلم کوتاه در جشنواره ۴۲؛ آنچه بود و آنچه باید باشد» ضمن مرور تجربه حضور خود در دومین سال پیاپی جشنواره فیلم کوتاه تهران، به مجموعه‌ای از چالش‌های ساختاری، کمبودهای صنفی و ضرورت‌های اصلاح در روند برگزاری این رویداد هنری اشاره کرد و خواستار نگاه شفاف‌تر، مشارکتی‌تر و مسئولانه‌تر نسبت به سینمای کوتاه شد.