بخش «تجربی» در جشنواره فیلم کوتاه تهران باید پناهگاهی برای جسارت‌های فرمی و کشف زبان‌های تازه سینما باشد؛ اما در دوره چهل و دوم، به عرصه رقابت فیلم‌های صرفاً داستان‌گو بدل شده بود. آثاری که نه در ساختار بصری و نه در منطق روایت، نسبتی با مفهوم «تجربه» ندارند.