دبیر شورای سیاست‌گذاری «تا ثریا»  تأکید کرد: این رویداد نه همایش است و نه اجلاس، بلکه کنشی اقتصادی برای اتصال تمام ظرفیت‌های کشور از وزارتخانه‌ها تا پارک‌های علم و فناوری است. سند ملی «تا ثریا» با سه محور کلیدی «کشاورزی دانش‌بنیان در چهارمحال‌وبختیاری»، «تحول صنعتی با نوآوری بومی» و «گردشگری هوشمند در فارس» قصد دارد اقتصاد دانش‌بنیان را از شعار به عمل تبدیل کند.

در آستانه برگزاری چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر، پوستر این رویداد با نام و تصویر عباس کیارستمی و در جوار آرامگاه سعدی شیراز رونمایی شد؛ آیینی که نه‌فقط آغاز جشن سینمایی یک ملت، بلکه اعلام تولد پایتخت تازه‌ای برای «سینمای شاعرانه ایران» بود—جایی که شعر و تصویر به هم می‌رسند.

رئیس سازمان مدیریت آرامستان‌های شهرداری شیراز، دارالسلام را میراثی از قرون دوم و سوم هجری و شناسنامه فرهنگی این شهر دانست و گفت: احیای این مجموعه کهن با همکاری شورای شهر و دستگاه‌های فرهنگی، بر پایه سند مداخله‌ای نو انجام می‌شود؛ سندی که مرگ را به حافظه زیست فرهنگی تبدیل می‌کند و دارالسلام را از خاک خاموش به تپش ایمان و تمدن بازمی‌گرداند.

معاون هماهنگی امور گردشگری و زیارت استانداری فارس، دارالسلام را «سرمایه‌ای بی‌بدیل از تاریخ و فرهنگ شیراز» توصیف کرد و گفت احیای این گلستان کهن باید بر پایه گفت‌وگوی فرهنگی، مستندنگاری علمی و مدیریت آرام پیش رود؛ نگاهی که با همکاری نهادهای شهری، میراث فرهنگی و اوقاف، راه تازه‌ای برای بازآفرینی هویت تاریخی سومین حرم اهل‌بیت(ع) گشوده است.

نماینده ولی‌فقیه در فارس و امام‌جمعه شیراز، دارالسلام را نماد پیوند دین، حماسه و هنر دانست و راه حفظ آن را در سه اصل بنیادین خلاصه کرد: پایبندی به احکام شرعی، صیانت از ارزش‌های میراثی و تعیین شفاف مالکیت حقوقی. او این رویکرد را شرط لازم برای اعتماد عمومی و استمرار تمدن‌سازی شهری در شیراز خواند.

حجت‌الاسلام والمسلمین سید محی‌الدین طاهری در آیین رونمایی از سند مداخله فرهنگی در گورستان تاریخی دارالسلام، با تأکید بر جایگاه معنوی این آرامستان، خواستار توجه جدی به نظرات علماء ، حفظ حرمت قبور مؤمنین و ایجاد مدیریت واحد برای صیانت از این میراث ارزشمند شد.

آیین اختتامیه‌ی جشنواره اخیر تئاتر فارس نه‌فقط میدان رقابت و داوری بود، بلکه صحنه‌ای برای بروز احساسات متراکم هنرمندانی شد که ماه‌ها زندگی‌شان را بر پرده‌ی نمایش ریختند. در این میان، رخداد تلخ شکستن لوح‌های افتخار توسط محمد هاشم‌زاده ـ کارگردان نمایش «هیچ‌نگو هملت» ـ تصویری ساخت که فراتر از یک اعتراض شخصی، مرزی میان خستگی، مطالبه و حساسیت حرفه‌ای در تئاتر فارس ترسیم کرد.

مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان فارس با اشاره به جایگاه والای سعدیه در میراث معنوی و فرهنگی ایران، بر ضرورت ایجاد مدیریت متمرکز و تقویت ظرفیت‌های فرهنگی این مجموعه تاریخی تأکید کرد.

محمد ناصری‌راد در تحلیلی دقیق از اجرای نمایش “گوش تلخ” اثر اقتباسی از یاسمینا رضا، تئاتر آبادیان را تجربه‌ای بی‌جان و فاقد روح کمدی موقعیت خوانده است؛ نمایشی که نه خنده برمی‌انگیزد و نه درد را بازمی‌شناسد، بلکه تصویری از بحران جاری در تئاتر امروز ایران را پیش چشم می‌گذارد.