سارا عابدی، مستندساز و تهیه‌کننده خانه سینما، در گفت‌وگو با آنام‌فارس از نبود حضور مردمی، حذف فیلم‌سازان شیراز از بخش رقابتی و بی‌نظمی گسترده در زمان‌بندی و اسکان مهمانان در جشنواره بین‌المللی فیلم شیراز انتقاد کرد و وضعیت فعلی را نتیجه توجه نادرست و برنامه‌ریزی ناقص توصیف کرد.

مهران جهاندیده، تهیه‌کننده و کارگردان اهل فارس، در حاشیه چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر اعلام کرد: برگزاری این رویداد در شیراز فرصتی مهم برای اتصال سینمای جنوب کشور به بازارهای خارجی و تقویت جایگاه فرهنگی این شهر ایجاد می‌کند و از نمایش فیلم کوتاه جدیدش «صبحی دیگر» در بخش فجر پلاس خبر داد .

باکس چهارم فجر پلاس در جشنواره جهانی چهل‌وسوم، مجموعه‌ای ناهمگون از آثار کوتاه بود که از اوج شنیداری «خرده‌سیاره» تا آشفتگی ساختاری «صبحی دیگر» طیفی از کیفیت‌ها را پیش چشم گذاشت و بار دیگر نشان داد سینمای کوتاه، بیش از هر زمان دیگری به دقت، مطالعه و فهم مدیوم نیاز دارد.

محمد ناصری‌راد در تحلیلی دقیق از اجرای نمایش “گوش تلخ” اثر اقتباسی از یاسمینا رضا، تئاتر آبادیان را تجربه‌ای بی‌جان و فاقد روح کمدی موقعیت خوانده است؛ نمایشی که نه خنده برمی‌انگیزد و نه درد را بازمی‌شناسد، بلکه تصویری از بحران جاری در تئاتر امروز ایران را پیش چشم می‌گذارد.

در بازخوانی قصه «حسن کچل»، نمایش عروسکی «چهچه چلچله چهل‌گیس» تقابل سنت و فناوری را به صحنه می‌کشد؛ اثری پرایده که در دام لحن نصیحت‌گرانه گرفتار می‌شود و از گفت‌وگو با ذهن کودک بازمی‌ماند.

محمد ناصری‌راد در یادداشتی با عنوان «فیلم کوتاه در جشنواره ۴۲؛ آنچه بود و آنچه باید باشد» ضمن مرور تجربه حضور خود در دومین سال پیاپی جشنواره فیلم کوتاه تهران، به مجموعه‌ای از چالش‌های ساختاری، کمبودهای صنفی و ضرورت‌های اصلاح در روند برگزاری این رویداد هنری اشاره کرد و خواستار نگاه شفاف‌تر، مشارکتی‌تر و مسئولانه‌تر نسبت به سینمای کوتاه شد.

محمدحسین فتحی در نقدی تحلیلی بر تازه‌ترین فیلم کوتاه آزاده مسیح‌زاده، «دختر قاصدک‌ها»، نوشت: این فیلم، بازگشت آرام اما ریشه‌دار کارگردانی است که از دل جدالی پر‌حاشیه برخاسته و اکنون تجربه‌ی زیسته‌اش را به زبان تصویر بر پرده می‌نشاند؛ روایتی استعاری از میل به دیده‌شدن، حقِ گفتن و جدال بی‌پایان میان خالق و ساختار.