نمایش «عشق سوزان» به نویسندگی و کارگردانی ارسلان صادقی در سی‌وششمین جشنواره تئاتر استانی فارس پذیرفته شد و روز ۲۱ آبان‌ماه، ساعت ۱۱ صبح در محوطه بیرونی تماشاخانه استاد فقیه شیراز با حضور داوران جشنواره روی صحنه می‌رود. این اثر با نگاهی انسانی به تبعات جنگ تحمیلی بر زنان، مردان و کودکان ایرانی، جهان را به صلح و آرامش جهانی فرا می‌خواند.

مستند "کتایون" در چهارمین حضور جشنواره‌ای خود به بخش رقابتی نهمین جشنواره فیلم شهر راه یافت؛ مستندی که روایتگر سرگذشت زنی است که تغییرات اقلیمی، خشکسالی و فروپاشی تالاب‌ها او را ناگزیر به مهاجرت و پناه‌بردن به شهر کرده است.

دو مستند «صفر» و «کتایون» به کارگردانی محمدباقر خدادوست، لیلی نوروزی‌سده و محمد ناصری‌راد با روایتی متفاوت از بحران‌های زیستی، انسان و زمین، در بخش رقابتی نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم شهر به نمایش در‌ می‌آیند.

استاندار فارس در نشست هماهنگی برگزاری جشنواره جهانی فیلم فجر، این رویداد را فرصتی برای شکستن فضای تحریم و بازنمایی چهره فرهنگی ایران دانست و با تأکید بر نقش هنر در دیپلماسی عمومی گفت: حضور بیش از ۲۰۰ فعال فرهنگی، سینمایی و رسانه‌ای از داخل و خارج کشور در شیراز، بیانگر ظرفیت بی‌بدیل این شهر برای میزبانی جریان‌های بزرگ فرهنگی است.

نمایش «گوش تلخ» به نویسندگی و کارگردانی مانی آبادیان، از ۲۷ مهر تا پایان آبان هر شب ساعت ۱۹:۳۰ در مجموعه هنر شهر آفتاب روی صحنه می‌رود. این اثر با ترکیبی از فرم مینیمال، عناصر کروتسک و کمدی سیاه، آینه‌ای از بی‌عدالتی و فروپاشی ارزش‌ها در جامعه معاصر است؛ روایتی که تماشاگر را میان خنده و اضطراب معلق نگه می‌دارد.

فیلم کوتاه و تجربی کفچلیز، ساخته‌ی راحله بافهم، هفت دقیقه پرتنش درباره‌ی کشمکش انسان با زیست‌جهان مصنوعی خویش است. اثری که مرز میان فرم و بیانیه را می‌کاود و از دل انباشت تصویر و صدا، پرسشی اگزیستانسیال درباره‌ی زیستن در عصر زباله طرح می‌کند. عنوان فیلم، در گویش محلی به‌معنای «دوزیست»، حاصل ترکیب دو زیست‌سپهر انسان امروز است: طبیعت و مصرف.

فیلم «سندرم تتریس» به کارگردانی وحید مباشری و اسماء درویش‌خوب، تجربه‌ای ‌از سینمای تجربی است که در آن روایت کلاسیک کنار می‌رود و تصویر، به اندیشه بدل می‌شود. اثری که ذهن و ادراک را محور ساختار خود قرار داده و از دل آشوب بصری، فیزیولوژی دیدن را بازمی‌سازد.

دریا همیشه در سینمای ناصر تقوایی، استعاره‌ای از سرنوشت است و در ناخدا خورشید، این سرنوشت چهره می‌یابد، زنده می‌شود، می‌جوشد و قهرمان را در بر می‌گیرد. اما راز اصلی فیلم در جایی نهفته است که ناخدا و خالقش، در یک مدار به هم می‌رسند. ناخدا خورشید، تصویر عینی ناصر تقوایی است؛ هر دو مردانی از خاک و نمک، هر دو زخمی، هر دو تنها، و هر دو ایستاده در برابر طوفانی که هرچه داشتند را گرفت، اما نامشان را بازنگرفت.

نمایش "ماندن، مُردن یا رفتن" به نویسندگی و کارگردانی سید محسن حسینی با حضور گروهی از بازیگران جوان، با اقتباس آزاد از آثار برتولت برشت به صحنه رفت. این اثر، تلفیقی از تئاتر اپیک، فاصله‌گذاری، موسیقی و طراحی صحنه نمادین است که پرسش‌هایی بنیادین درباره رابطه قدرت، ایدئولوژی و مسئولیت فردی در برابر جمع مطرح می‌کند.