به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی آنام فارس، انتخاب فیلمهایی با حضور بازیگران شناختهشده و ساختار داستانی، نشانهی سوءتفاهمی بنیادی نسبت به چیستی سینمای تجربی است؛ سینمایی که ماهیتش در شکستن قواعد روایت، زمان و ادراک تماشاگر معنا مییابد، نه در بازتولید فرمهای آشنا.
معیار داوری این بخش نیز بیش از آنکه بر نوآوری و جسارت در فرم تکیه داشته باشد، به «استاندارد بودن» و «قابلیت دفاع» آثار توجه کرده است. در نتیجه، مرز میان فیلم داستانی و تجربی کمرنگ شده و جای تجربهگرایی را محافظهکاری گرفته است.
سینمای تجربی با احتیاط زنده نمیماند. اگر جشنواره میخواهد عنوان «بینالمللی» خود را حفظ کند، باید درک تازهای از مفهوم «تجربه» پیدا کند و این بخش را از حاشیه به مرکز جسارت و خلاقیت بازگرداند.
انتهای متن /
لینک کوتاه :
https://anamfars.ir/?p=8503
