انزوای اجتماعی اپیدمی خاموش قرن است / ارتباط انسانی، داروی فراموش‌شده سلامت

به گزارش خبرنگار گروه اجتماعی آنام فارس، سمانه ذوالقدری جهرمی با استناد به مقاله‌ای علمی از جولیان هولت-لانستاد در نشریه World Psychiatry، ارتباط اجتماعی را یکی از عوامل بنیادین سلامت انسان دانست و با بیان اینکه سلامت تنها ناشی از سلامت جسم نیست، افزود: سلامت با تار و پود روابط انسانی تنیده و در هم آمیخته است و ارتباط اجتماعی مثل یک سپر چندلایه در برابر فرسودگی روانی و جسمی عمل می‌کند.

وی گفت: افرادی که از حمایت اجتماعی بالاتری برخوردارند، نه‌تنها از نظر روانی سالم‌ترند، بلکه عمر طولانی‌تری نیز دارند. در مقابل، انزوا و تنهایی می‌تواند اثراتی مشابه با مصرف روزانه ۱۵ نخ سیگار بر سلامت جسمی داشته باشد.

ذوالقدری جهرمی، ارتباط اجتماعی را مفهومی چندبعدی شامل ساختار شبکه‌های انسانی، کیفیت روابط و احساس تعلق عنوان کرد و هشدار داد: افرادی که ارتباط اجتماعی ضعیفی دارند، تا ۵۰ درصد بیشتر در معرض مرگ زودرس قرار دارند و این ضعف با افزایش خطر بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، اختلالات متابولیک و آسیب‌های روانی همراه است.

مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری فارس با اشاره به تأثیرات فناوری، سبک زندگی شهری و همه‌گیری کووید-۱۹ بر کاهش کیفیت روابط انسانی، اظهار داشت: اگرچه فناوری ما را در ظاهر به هم نزدیک‌تر کرده، اما کیفیت روابط انسانی در بسیاری موارد کاهش یافته است و امروز در بسیاری از جوامع، احساس تنهایی در حال تبدیل شدن به یک اپیدمی خاموش است. اگر سیاست‌گذاران سلامت به این روند توجه نکنند، تبعات آن می‌تواند هم‌تراز با بحران‌های عمده بهداشتی جهانی باشد.

وی در ادامه به پیشنهادات هولت-لانستاد اشاره کرد: از دیدگاه بهداشت عمومی، ارتباط اجتماعی باید به عنوان یکی از شاخص‌های سلامت در پیمایش‌های سلامت جمعیت سنجیده شود، مداخلات اجتماعی برای تقویت ارتباطات طراحی گردد، فضاهای عمومی برای تعامل انسانی بازطراحی شوند، و در سیاست‌های شهری، به نقش «زیرساخت اجتماعی» توجه ویژه شود.

مدیرکل امور بانوان و خانواده استانداری فارس، در پایان سخنان خود گفت: «سلامت انسان تنها حاصل دارو و درمان نیست، بلکه در لبخندها، روابط، گفت‌وگوها و احساس تعلق ریشه دارد. ارتباط اجتماعی، دارویی بی‌هزینه و در عین حال بسیار مؤثر است که متأسفانه از نسخه‌های سلامت جا مانده است.»