به گزارش آنام فارس، علیرضا اسکندری، مدیر روابط عمومی شرکت توزیع نیروی برق استان فارس در یاداشتی که برای انتشار در اختیار آنام فارس قرار داده است،نوشت:
مدیریت مصرف و صرفه‌جویی انرژی امروز دیگر تنها یک توصیه اقتصادی نیست؛ بلکه به یکی از ضرورت‌های زندگی در جهان معاصر تبدیل شده است. کاهش مصرف انرژی، رفتاری مسئولانه در قبال محیط‌زیست و منابع محدود طبیعی است و می‌تواند گامی مؤثر در مسیر توسعه پایدار و حفاظت از زمین باشد.
صرفه‌جویی را باید یک فرهنگ و حتی یک مهارت زندگی دانست؛ مهارتی که به ما می‌آموزد چگونه با آگاهی و هوشمندی از منابعی که در اختیار داریم استفاده کنیم. در شرایطی که افزایش تقاضای انرژی، محدودیت منابع و چالش‌های زیست‌محیطی به دغدغه‌ای جهانی تبدیل شده است، آموزش و مشارکت کودکان و نوجوانان در مدیریت مصرف می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در حفظ منابع و نهادینه‌سازی فرهنگ صرفه‌جویی داشته باشد.
آموزش مدیریت مصرف انرژی، به‌ویژه مصرف برق، از سال‌های نخست زندگی نه‌تنها به شکل‌گیری عادت‌های درست در کودکان کمک می‌کند، بلکه این رفتارها می‌توانند از کودک به خانواده و از یک نسل به نسل دیگر منتقل شوند.
کودکان و نوجوانان امروز، سفیران بهینه‌سازی انرژی فردا هستند. اگر مفاهیم مدیریت مصرف به زبان ساده و متناسب با سن آنان آموزش داده شود، می‌توانند رفتارهای درست را به بخشی از زندگی روزمره خود تبدیل کنند؛ از خاموش کردن چراغ‌های اضافی و استفاده از نور طبیعی گرفته تا توجه به ساعات اوج مصرف برق، استفاده صحیح از وسایل برقی، خاموش کردن کولر و دیگر تجهیزات هنگام ترک اتاق و جدا کردن شارژرهای بلااستفاده از برق.
شروع صرفه‌جویی از آموزش است
آموزش مدیریت مصرف انرژی به کودکان و نوجوانان، اقدامی فرهنگی، اقتصادی و در عین حال کاملاً عملی است که می‌تواند از خانه آغاز شود. کودکان بیش از آنکه به توصیه‌ها و تذکرهای مستقیم والدین توجه کنند، رفتار آنان را می‌بینند و از آن الگوبرداری می‌کنند. از همین رو، الگوی عملی والدین یکی از مؤثرترین شیوه‌های آموزش صرفه‌جویی است.
وقتی پدر و مادر هنگام خروج از اتاق چراغ‌ها را خاموش می‌کنند، از روشنایی طبیعی روز استفاده می‌کنند یا وسایل برقی بدون استفاده را خاموش می‌کنند، در حقیقت بدون نیاز به آموزش مستقیم، مفهوم مدیریت مصرف را به فرزند خود می‌آموزند.
نقش والدین به عنوان معلم و الگو در این مسیر بسیار مهم است. نمی‌توان از کودک انتظار داشت اصول صرفه‌جویی را رعایت کند، اما در همان خانه چراغ‌های اضافی روشن بماند یا وسایل برقی بدون استفاده ساعت‌ها به کار خود ادامه دهند. آموزش زمانی اثرگذار خواهد بود که رفتار والدین با توصیه‌هایی که به فرزندان می‌کنند هماهنگ باشد.
بنابراین خانواده باید همزمان با آموزش کودک، الگوی مصرف خود را نیز اصلاح کند. این هماهنگی باعث می‌شود کودک صرفه‌جویی را نه یک دستور یا تذکر مقطعی، بلکه بخشی طبیعی از سبک زندگی خانواده ببیند و آن را باور کند.
در چنین فضایی، کودک به‌تدریج یاد می‌گیرد هنگام خروج از اتاق چراغ را خاموش کند، پس از پایان تماشای تلویزیون آن را خاموش کند، شارژرهای بدون استفاده را از برق جدا کند، درِ یخچال را بی‌دلیل باز نگذارد و وسایل برقی غیرضروری را روشن نگذارد. حتی ممکن است همین رفتارها را به سایر اعضای خانواده نیز یادآوری کند.
تکرار روزانه این رفتارهای ساده، به مرور زمان اهمیت صرفه‌جویی را در ذهن کودک نهادینه می‌کند و به او می‌آموزد که حفاظت از منابع انرژی، مسئولیتی همگانی است؛ مسئولیتی که از کوچک‌ترین تصمیم‌های روزمره آغاز می‌شود.
قرار همدلی برای آینده
مصرف بهینه انرژی از تصمیم‌های کوچک آغاز می‌شود؛ تصمیم‌هایی که شاید در نگاه نخست کم‌اهمیت به نظر برسند، اما وقتی به عادت تبدیل شوند، می‌توانند تأثیری بزرگ بر جامعه و محیط‌زیست داشته باشند.
هر یک از ما در برابر منابعی که در اختیار داریم و در برابر نسل‌هایی که پس از ما خواهند آمد، مسئول هستیم. آینده‌ای سبزتر و روشن‌تر، تنها با تصمیم‌های بزرگ ساخته نمی‌شود؛ گاهی کافی است از خاموش کردن یک چراغ اضافی، بستن درست درِ یخچال یا خاموش کردن وسیله‌ای که دیگر به آن نیاز نداریم، شروع کنیم.
کودکان امروز، سازندگان جامعه فردا هستند. اگر فرهنگ درست مصرف کردن را از همین امروز به آنان بیاموزیم و خود نیز به آن عمل کنیم، می‌توانیم نسلی تربیت کنیم که حفظ انرژی و منابع طبیعی را نه یک وظیفه اجباری، بلکه بخشی از سبک زندگی خود بداند.
بیاییم برای روشن ماندن آینده، در مصرف انرژی همدل باشیم.
انتهای پیام /
