به گزارش آنام فارس، سیداسماعیل حسینی در گفت‌وگو با خبرنگاران، با بازخوانی تاریخچه تشکیل اوپک در سال ۱۹۶۰، خاطرنشان کرد که اگرچه این سازمان با هدف تقویت قدرت چانه‌زنی تولیدکنندگان در برابر شرکت‌های بزرگ نفتی شکل گرفت، اما امروز در مواجهه با واقعیت‌های جدید بازار، تنها عامل تعیین‌کننده نیست.
بازار چندقطبی و چالش‌های ساختاری
عضو کمیسیون انرژی مجلس تصریح کرد: ساختار بازار نفت در سال‌های اخیر به‌شدت پیچیده شده است. ظهور تولیدکنندگان بزرگ خارج از سازمان، به‌ویژه افزایش چشمگیر تولید نفت شیل در آمریکا، در کنار حرکت جهانی به سمت خودروهای برقی و انرژی‌های تجدیدپذیر، چالش‌های جدیدی را پیش روی اوپک قرار داده است.
وی افزود که تشکیل ائتلاف «اوپک‌پلاس» در واقع پاسخی ساختاری به این واقعیت بود که مدیریت عرضه نفت بدون هماهنگی با تولیدکنندگان بزرگ خارج از سازمان، عملاً غیرممکن است. به گفته وی، میزان اثرگذاری اوپک امروز به میزان پایبندی اعضا، رفتار تولیدکنندگان خارج از سازمان و نوسانات اقتصاد جهانی بستگی دارد.
نفت؛ ابزار قدرت یا نقطه آسیب‌پذیری؟
حسینی با اشاره به اینکه عصر نفت با وجود گذار به انرژی‌های سبز به پایان نمی‌رسد، هشدار داد: نفت همچنان ستون فقرات صنایع و حمل‌ونقل است، اما اگر مدیریت صحیح نشود، می‌تواند از یک ابزار قدرتمند اقتصادی، به یک نقطه آسیب‌پذیری برای کشورها تبدیل شود.
وی تأکید کرد که هدف منطقی کشورهای عضو نباید صرفاً بالاترین قیمت ممکن باشد، بلکه باید به دنبال قیمت باثبات و قابل پیش‌بینی برای تضمین سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت در صنعت نفت باشند.
عضو کمیسیون انرژی در پایان سخنان خود با تأکید بر اهمیت استراتژیک این موضوع برای ایران گفت: درآمد حاصل از نفت نباید تنها صرف تأمین بودجه‌های جاری شود؛ بلکه سرمایه‌گذاری در فناوری، توسعه میدان‌های نفتی و ایجاد زیرساخت‌های اقتصادی، تنها راه برای حفظ ظرفیت تولید و مقابله با نوسانات بازار است.
