به گزارش خبرنگار گروه فرهنگی آنام فارس،محلِ برگزاریِ آئینِ تجلیل از پیشکسوتانِ میراثفرهنگیِ فارس، شاهدِ تجمیعِ دههها تجربه، عشق و استقامت در راهِ حفاظت از داشتههایِ تاریخیِ این سرزمین بود. در این مراسم که با حضور عبدالرسول خیراندیش، چهرهیِ نامدارِ تاریخِ دانشگاه شیراز، امیررضا حقشناس، مشاورِ عالیِ وزیر و جمعی از مدیرانِ استانی برگزار شد، نه تنها از ۵ استادِ برجسته، بلکه از «تداومِ حیاتِ تمدنیِ فارس» تقدیر شد.
عبدالرسول خیراندیش در این نشست، با ترسیمِ جایگاهِ رفیعِ این استادان، میراثفرهنگی را نه فقط گچ و سنگ، بلکه «روحِ حاکم بر زیستِ اجتماعیِ مردم» دانست.
وی با تأکید بر اینکه بدون این چهرههایِ برجسته، پیوندِ میانِ نسلِ امروز و اصالتهایِ گذشتگان گسسته میشد، از تلاشهایِ مخلصانهیِ آنان در شناسایی و حفاظت از آثارِ تاریخی، به عنوانِ «جهادی فرهنگی» یاد کرد.
هنر؛ کلیدِ «احسنالحال» در عصرِ بحران
حقشناس با پیوند دادنِ هنر به دعاویِ نوروز و طلبِ «احسنالحال»، شیراز را به واسطهیِ حضورِ حافظ و سعدی، نه فقط یک شهرِ تاریخی، که یک «قطبِ جهانی برایِ درمانِ روانِ بشریت» خواند. او با اشاره به فضایِ هنریِ مجموعه «گلومرغ» و تلاشهایِ بیوقفهیِ استاد آباد، این فضا را «قطعهای از بهشت» نامید که برخلافِ پروژههایِ سرد و بیروحِ عمرانی، با عشقِ شخصیِ اساتید جان گرفته است.
نکتهیِ کلیدی در سخنانِ حقشناس، دعوت از مسئولانِ شهری برایِ «الگوبرداری از ایثار» بود. او تلویحاً اشاره کرد که برایِ زیباتر شدنِ شیراز، نیازی به کارهایِ پرهزینهیِ اداری نیست؛ بلکه باید از تجربهیِ شخصیِ این اساتید که از سرمایههایِ مادی و شخصیشان برایِ خلقِ فضایِ هنری گذشتند، بهره برد. این سخن، به نوعی یک «مطالبهیِ غیرمستقیم» از متولیانِ شهر است که به جایِ صرفِ بودجههایِ کلان، به دنبالِ حمایت از جریانهایِ هنریِ خودجوش باشند.
شیراز؛ پایتختِ مقاومت و هنر
مشاور وزیر میراثفرهنگی در پایان با توصیفِ شیراز به عنوانِ فضایِ «معطر از شعر و مقاومت»، بر این باور است که میراثفرهنگی نه یک کالایِ موزهای، بلکه یک «سرمایهیِ زنده» برایِ عبورِ مردم از شرایطِ سختِ معیشتی است. وی ابراز امیدواری کرد که چنین فضاهایی، مأمنی برایِ مردمی باشد که در هیاهویِ مشکلاتِ روزمره، به دنبالِ لحظهای آرامش در جوارِ هنرِ اصیلِ ایرانی هستند.
